Groningen heeft meer kerken dan de Toscane

twitter.com/kirsten_grunn/status/1062781442529415168

Advertenties

Sporen en speuren in het landschap.

Elke keer weer overvalt het ons weer hoe overvloedig en tastbaar het verleden in onze omgeving aanwezig is. Een kleine opsomming van de Pelgrimswandeling Baflo, Tinallingeen Rasquert van 11 november; een rondwandeling van 8,5 km:

  • 3 wierden van 2500 jaar ouddetective
  • 2 ossegangen
  • 2 middeleeuwse kerken
  • middeleeuwse gewelfschilderingen
  • tekeningen uit en over de 80-jarige oorlog
  • Agricola uit Baflo
  • middeleeuwse kerkpaden

De deelnemers aan de Pelgrimswandeling  zou je ook geschiedenisdetectives kunnen noemen. Ze speuren naar naar sporen van het verleden en ook eigenlijk naar zichzelf. Wie we zijn wordt mede bepaald door ons verleden; het verleden is min of meer een spiegel waarin we kijken.  Deze bijzondere vorm van zelfreflectie werd ook nog eens aangevuld met een  stiltetraject van de wandeling op die Kievesterweg 2 km achter Baflo.

Maar op deze wandeling op 11 november staan we ook stil bij bij Sint Martinus aan de hand van 5 schilderijen uit de afgelopen 500 jaar en denken we na wie het meest uitstraalt van het citaat van Jezus: “ik was naakt het gij hebt mij gekleed”. Martinis sneed de helft van zijn mantel af als Romeins soldaat toen hij een naakte man zag.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We genieten volop van de voortdrijvende wolken, de wierden en de paadjes van deze wandeling die ook nog eens worden aangevuld van 20 gedichten van Groningse dichters op borden langs de weg, waarvan een van Derk Sybolt Hovinga  werd voorgedragen om het landschap te ervaren:

Mien Laand is groot van ainzoamhaid

Hier in zien wiede kimmen

Mit t’ zachte kloagen van het rait

Vervlugtegt ook mien stil verdrait

K’ Zai witte wolken klimmen

En de vrede van de aiweghaid

Dei achter dizze wereld staait

Ziegt stilkes bij mie binnen

T’ Is Rustig hier, gain nied bestaait

Hier vuil ik me zo allenneg nait

As in de stad met volle stroaten

Doar doezend mensen lopen, proaten

Mit all heur vregden en verdrait

Moar van de echte stilte nait

N’ enkel spoor meer overloaten

Tussen de mensen in heur karrevoan

Dei onbegrepen laangs n’ ander gaon

Doar is de echte vrede nait

Dei hier op ’t wiede veld bestaait

Geniet nog even verder van de foto’s van de wandeling door onze huisfotograaf Andre (klik op de foto voor een diashow):

 

Dit filmpje mag je niet missen; het grootste museum van Nederland ( in het Engels )

twitter.com/groningerkerken/status/1053624686066720768

Pelgrimage Huizinge

De warmste pelgrimage van het jaar n.b. op 14 oktober.

In zomerse stemming en temperatuur beginnen we met 30 personen aan onze pelgrimswandeling vanaf parkeerplaats  van de borg Ewsum naar het pittoreske Huizinge.  We treden in de voetsporen van borgheer Onno van Ewsum die ook een pelgrim was. Hij ging naar het Heilige Land en wij gaan naar het Hoogeland. Het thema is: “Met je hoofd in de wolken en met de voeten in de klei”. Maar er is hooguit wat sluierbewolking en de klei lijkt door de zon al bijna gebakken tot steen.

Het mooie weer maakt je blij en verontrust; het lijkt beslist niet natuurlijk om een dergelijke zomerse dag te beleven in oktober met 24 graden en een lekker windje.

Het is ondanks de verontrusting toch genieten en de wolken komen wel bovendrijven bij het prachtig pianospel van Irma Dijkstra in de al even mooie en gave Janskerk of Johannes de Doperkerk in Huizinge.  Op de klanken van Einaudi en Brian Crain wanen we ons de wolken. Klik hier  op onze You Tubeafspeellijst om ze te beluisteren.  Wolken staan zijn trouwens in de bijbel voor de paradox van Gods aanwezigheid en verborgenheid. Een opvallende parallel tussen de afwezige wolken en de beelden van wolken die de muziek oproept. Klik op de foto om de diashow te starten.  En geniet nog even mee van deze prachtige pelgrimswandeling.

 

Pelgrimage Niehove

Niehove Pelgrimage;  waar de tijd bijna lijkt stilt te staan.
Al 2200 jaar bewoond wierdedorp. Hoofdplaats van het in de Lauwerszee gelegen waddeneiland Humsterland. Het dorp heette toen Suxwort (Zuidwierde). Pas vanaf 1500 werd Humsterland door dijken met het vasteland verbonden.
Het dorp is ingericht als spaken in een wagenwiel: alle wegen lopen naar het midden van het dorp. Hier staat op het hoogste punt de van oorsprong dertiende-eeuwse kerk.
Het gehele dorp is beschermd dorpsgezicht. Het 17e eeuws dorpscafé Eisseshof herbergt een Indonesisch restaurant en een goed bewaard gebleven bovenzaal.  De kerk met een fraai en gekleurd interieur heeft een spitse dakruiter en een oude klok (13/14e eeuw) die het twaalfuurtje in rap tempo helder verklankt. Sporen van stormvloeden en monniken zijn zichtbaar in het landschap. 

Voor gedetailleerde informatie zie Niehove Pelgrimage : www.spig.nl

10.000ste bezoeker!!!

Een enorme mijlpaal: we hebben de 10.000ste  bezoeker vandaag op onze website www.spig.nl  ontvangen sinds de start273590-Must-read-Het-feest-gaat-in-2018-door bijna 1,5 jaar geleden op 17 april 2017. Samen bekeken ze ruim 53.632 pagina’s en hebben ze 9802 bestanden gedownload. We schatten ongeveer in dat ze per route 2 bestanden downloaden en dat betekent dat er al ca. 5.000 routes zijn gewandeld.  Het spreekt vanzelf dat we blij en trots zijn dat we zoveel mensen bereiken als kleine vrijwilligersorganisatie.

Ook worden veel GPS routes gedownload van ons account bij Viewranger het sociale media platform voor uitwisselen van wandelroutes en andere outdooractiviteiten.

Zondag 14 oktober om 14.00 gaan we pelgrimeren in Huizinge. Er zijn nog plaatsen beschikbaar meld je aan via de website of via Tickets op Facebook Evenementen.

Pelgrimeren in Godlinze: “Schudden op onze grondvesten”.

Midden in een verlaten landschap doemt ineens een industrieel complex van de gaswinning van de NAM op. Als startlocatie van een pelgrimswandeling naar Godlinze lijken de paradoxen zich op te stapelen. In een “van god-verlaten” oeroud landschap gaan we pelgrimeren naar God-linze waarbij de skyline van het dorp met de toren van de Pancratiuskerk belaagt wordt door elektriciteitsmasten, windmolens en de energiecentrales van de Eemshaven. We worden al gauw uit de droom geholpen omdat het toponiem Godlinze niets religieus heeft en alleen maar de lieden van Godlev betekent (een oud adellijk geslacht).

Eenmaal op pad met een weldadige bries om onze oren vervliegen de paradoxen en genieten we  van dit landschap met kronkelende maren als voormalige wadslenken, hoogholtjes en prachtige wandelpaden en de stilte van het gebied ook al omdat de gaswinning in Leermens grotendeels stil ligt na kabinetsbesluit vanwege de laatste aardbeving van Zeerijp.

Dat Groningen als provincie het meeste cultureel erfgoed bezit  (Atlas Nederlandse gemeenten) van alle provincies voelen we pas echt in de Pancratiuskerk in Godlinze. Dit “Pronkjewail” verbaasd en verrast ons; de gewelfschilderingen, de versieringen, de bouwstijlen. De 900 jaar oude kerk doet ons letterlijk en figuurlijk stilstaan. “Agnus Dei” het symbool Lam Gods in de koorsluitring komt bij ons binnen vooral als we luisteren naar de muziek van Karl Jenkins die dit ter gelegenheid van de herdenking van de oorlogsslachtoffers van de oorlog om Kosovo heeft gecomponeerd; “Agnus Dei” hier wordt een machteloze God geëerd als slachtoffer van geweld.

De niet helemaal onomstreden uitleg van afgebeelde heilige Sint Patrick, herkenbaar aan het klavertje drie waarmee hij de Heilige drie-eenheid wilde uitleggen,  doet ons huiveren van de eeuwen van historie die aan ons voorbijtrekken. Met de Keltische klanken van Rita Connolly van het St. Patrick breastshieldprayer wanen we ons toch wel even los ons vaste continent en dwalen in gedachten naar de Ierse kust waar Patrick aan land kwam . De Keltische spiritualiteit blijft heela dicht bij de natuur en dat spreekt tot onze verbeelding als pelgrims in het Groninger land.

Even later dwalen we langs metershoge maisstengels en staan plots voor een grafheuvel waar de skeletten en urnen van 115 mensen liggen uit de christelijke en voor-christelijke tijd van Godlinze. Om tenslotte bij Lutjerijp kennis te maken met een wel heel merkwaardige Pelgrim van roestig oud ijzer van kunstenaar Jaap van Meeuwen. Met de werkwaardige trekhaak van een auto tussen z’n benen werd het afgekeurd als beeld van de pelgrim. Maar met al zijn naaktheid staat hij wel symbool voor vergankelijkheid en bescheidenheid van een pelgrim waar we ons graag en vrolijk mee willen identificeren.

Met dank aan de NAM die ons toestemming gaf te parkeren bij de gaslocatie van Leermens nemen we voldaan afscheid van elkaar. Pelgrimeren in Groningen doet je in ieder geval op je grondvest schudden ook al beeft de aarde (nog) niet.

(Klik op een  foto voor een diashow.  Foto’s Andre Menninga tekst Peter Dijkstra)

Fotoreportages, blogs en meer over Pelgrimswandelingen in Groningen

%d bloggers liken dit: